اومدی " معجزه " کردی

از كنار هم مي گذريم اغلب بي اعتنا ، سر در لاك خود فرو برده ايم و هر يك سرگرم كار خويش . هر كس به نوعي درگير مشكلات .. من .. تو ... خيلي هاي ديگه ..

يكي در هراس از دست دادن عزيز، يكي در سوگ عزيز از دست رفته ، ديگري در جستجوي آرامش در پي جدايي از يار و همراهش !!!
عده اي پي تصاحب و مالكيت عشق ديگري و عذه اي در سوگ معشوق از دست رفته . از كنار هم مي گذريم بي اعتنا به روابط انساني ، بي توجه به احساسات و عواطف يكديگر ، به نيازهاي هم و حتي به انسان بودن يكديگر . دلهره از دست دادن عزيزان تلاش براي رهايي از عشق ، به سوگ عزيزي نشستن ، همه و همه موقتي است جز عشق .
عشق به خود ... عشق به همنوع ... عشق به زندگي ... عشق به دوستي ...
پس عق بورزيم ، به دور از دلهره فرداي بي عزيز ، با شد كه فردا ، حسرت ديروز با عزيز بي عشق را نخوريم ..

 

 

 

زندگي مانند باغ است و شام باغبان آن ، پس باغ زندگيتان را با گلهاي رنگارنگ پر كنيد . روزهاي ابري زندگيتان را بدست فراموشي بسپاريد ولي هرگز ساعت هاي آفتابي زندگي تان را فراموش نكنيد اوقاتي را كه شكست خورده ايد را از ياد ببريد ولي زماني را كه پيروزي و موفقيت كسب كرده ايد از خاطر نبريد . اشتباهاتي را كه مرتكب شده ايد و قادر به تغيير آنها نيستيد را فراموش و در عوض درسي را كه از اين خطاها گرفته ايد را هرگز از ياد نبريد . زماني را كه با بدبختي و ناكامي مواجه شده بوديد را فراموش كنيد ولي لحظه هايي را كه خوشبختي به شما رو آورده بود را هيچ گاه از ياد نبريد . اگر روزي شخصي قلب شما را شكست فراموش كنيد اما اگر امروز كسي شما را عاشقانه دوست دارد فراموش نكنيد .

پس تمام روزهاي بد را فراموش كنيد . نقشه هايي را كه به درستي اجرا نمي شوند ، ناكامي و خلاصه همه روزهاي ابري را به فراموشي بسپاريد اما روزهاي آفتابي را از ياد نبريد ..

 

اي كاش باغ رندگي شما هميشه از خوشحالي و درخشندگي شعله ور باشد .

 

 

نوشته شده توسط فهیمه و مرتضی در 85/01/31 ساعت 19 موضوع | لینک ثابت

یک روز در اوج محنت دل

در اوج زخم و درد دل

آبینه را به مدد مرهم نهادن

بر خستگیهایم بنا کردم...

گفتم از دل می نویسم...

و از دل نوشتم...

نگارش حرفهای برآمده از دل دشوار بود

اما با همه دشواریهایش

با همه مشکلاتش

به احترام دل نوشتم

و امروز...

امروز به احترام همان دل آسمانی

که خواهان دلی ساده و بی آلایش است

با آبینه مهربان و ساده ام خداحافظی می کنم

***

این قانون پرواز است.

تا اوج تنها باید رفت.

بال زدنهای پیاپی خسته ات می کنند.

نور را ببین.

خسته ای! می دانم.

باید رفت! چاره ای نیست.

دانه های زمینی را رها کن.

بالاتر سفره ای از طعام آسمانی گشوده اند.

فقط اندکی صبر کن.

و به سحر بیندیش

 

 

دلم گرفته اسمون
نمیتونم گریه کنم
شکنجه میشم از خودم
نمیتونم شکوه کنم
انگاری کوه غصه ها
رو سینه من اومده
اخ داره باورم میشه
خنده به ما نیومده
دلم گرفته اسمون
از خودتو خسته ترم
تو روزگار بی کسی
یه عمره که در به درم

حتی صدای نفسم
میگه که توی قفسم
من واسه اتیش زدن
یه کولبار شب بسم
دلم گرفته اسمون
یکم منو حوصله کن
نگو همش از روزگار
یه خورده کمتر گله کن
منو به بازی میگیرن
عقربه های ساعتم
برگه تقویم میکنه
لحضه به لحضه لعنتم
اهای زمین یه لحضه
تو تیر خلاصمو نزن
نچرخ تا بارون بگیره
یه ادم شکسته تن

 

نوشته شده توسط فهیمه و مرتضی در 85/01/23 ساعت 19 موضوع | لینک ثابت

من آنقدر خوشبختم كه شبها با لالايي ستاره ها مي خوابم . اگر شبي ستاره ها پتوي ابر را بر سر خود بكشند و بخوابند ، من باز هم خوشبختم ؛ حتي اگر ستاره ها برايم لالايي نگويند . تو فكر مي كني زمستان چيست ؟ بهار چيست ؟ زمستان قبول كرده كه بهار آمده ولي تو نمي خواهي قبول كني كه زمستان را پشت سر گذاشته اي و به بهار رسيده اي ؟
گذشته ات را بينداز در حوض خاطره ؛ دستانت را باز كن . واژه هاي خوشبختي را مي بيني كه چقدر در دستانت مچاله شده اند ؟ زندگي رت از خود نگير . تو چه بخواهي و چه نخواهي زنده اي و زندگي حق توست .
راستي دوست داري امروز چه رنگي باشه ؟ در ست است هر رنگي كه تو بخواهي همان مي شود . فقط يادت باشد كه لحظه هايت را عاشقانه رنگ آميزي كني . پنجره را بگشا . مي بيني هوا چقدر خوشبوست . آن طرف را نگاه كن . آن طرف آسمان را مي گويم . آن هشت رنگ رنگين كمان را مي بيني ! تعجب نكن ! اگر تو بخواهي رنگين كمان هم هشت رنگ مي شود . فقط كافي است تو بخواهي پس اين آزادي را از خود نگير .
از همين امروز شروع كن . هيچ وقت دور نيست . براي آفتاب بك كارت دعوت بفرست . مطمئن باش اگر تو يك بار او را دعوت كني بار ديگر اوست كه ترا به ميهماني فرا مي خواند .
وقتي باران مي بارد . از باران فرار نكن . بگذار باران خستگي هايت را بشويد . من كه زير باران حمام مي گيرم و زير آفتاب خشك مي شوم . ترا نمي دانم ؟ بيا تو هم مثل من سك شاخه گل محمدي به پروانه هديه كن . بيا تو هم مثل من زير باران فرياد بزن . هر چه دل تنگت مي خواهد بگو ، بگذار خالي شوي ...
 

 

آهاي با توام . حواست كجاست ؟
گل هاي قالـي را آب داده اي ؟

 

 

نوشته شده توسط فهیمه و مرتضی در 85/01/17 ساعت 20 موضوع | لینک ثابت

به نظر تو هر کی که برف رو دوست داشته باشه آدم خوبیه ، خوب از نوع سفيد ، سفيد يخچالي . منم دارم چند وقته به همين فكر ميكنم . آخه مي دوني برف پاكه ، تميزه ، قشنگه ،يه رو داره ، زيباست ، ولي همه زيبايي رو دوست دارن چه خوبا چه بدا . يعني همه خوبن ؟ يعني آدم بد نداريم ؟ به نظرم مياد وقتي بارون مياد ، ساختمونا رشد مي كنن .بعد مي ترسم يه موقع زلزله بيا ، همه رو بدجوري داغون كنه . حالا اين خوبه يا بد نمي دونم . ببين اگه زياد بي ربط حرف مي زنم به دل نگير . آخه اين طوري راحت تر مي تونم حرف بزنم . مثل كج بارون كه از هر طرف كه دلشم  مي خواد مي باره . البته اگه بشه خودشو با پديده اي مثل بارون مقايسه كنه .
حالا يه شعري براي تو و كسايي كه مي خوان دوست داشته بشن مي نويسم .
- بابا چي ميشه اگه خورشيد در نياد ؟
چي پيش مياد ؟
- اگه خورشيد نتابه تعجب مي كني
و با چشماي از حدقه در اومده به آسمون خيره مي شي
و باد نور چشاتو به آسمون مي بره
و نور خورشيد دوباره شروع به تابيدن مي كنه
بابا چي ميشه اگه باد نوزه ؟
اون وقت چي پيش مياد ؟
- اگه باد نوزه زمين خشك مي شه
قايقت ديگه حركت نمي كنه
بادبادكت هم ديگه پرواز نمي كنه
اون وقت چمن مشكلت رو به باد مي گه
و باد دوباره شروع به وزيدن مي كنه
-بابا اگه چمن ديگه رشد نكنه چي ؟
اون وقت چي ميشه ؟
- اگه چمن رشد نكنه اشكات سرازير ميشه
و زمين با اشكاي تو سيراب ميشه
بعد مثل علاقه تو به من چمن ها هم بزرگ مي شن
و دوباره شروع مي كنن به رشد كردن
- بابا اگه من تو رو دوست نداشته باشم چي ؟
اون وقت چي ميشه ؟
- اگه تو من رو دوست نداشته باشي
اون وقت شايد ديگه چمن رشد نكنه
شايد ديگه خورشيد نتابه
باد هم نوزه
شايد ديگر ...

سلام
وقتي براي بار دوم شروع كردم به ساختن يه وبلاگ جديد و تو اون دل نوشته هامو نوشتم هيچ فكر نمي كردم كه تا اين حد مورد استقبال قرار بگيره . كلي نظر و ميل كه از همه شما دوستاي خوبم به دستم مي رسيد ، مي خوندم ، گاهي اشك به چشمانم جاري مي كرد و بعضي ديگر بذرهاي افتخار به دلم مي روياند .  گاهي با خوندن يك نظر و يا يك ميل خنده اي مستانه سر مي دادم كه عمق درونم را شادي مي بخشيد و گاهي آنها را تا صبح بارها مي خواندم و ...
و حالا تنها اميدواريم اين است كه با كمك تمامي شما دوستان خوبم بتونم تو سال جديد با مطالب بهتر و مفيدتر به كار وبلاگم ادامه بدهم . پس همينجا از همتون مي خوام كمكم كنيد .. هر جا اشتباه رفتم بگيد . هر جاش بد بود بگيد . همش نگید عالي بود . ممنون مي شم و دعا كيند كه بتونم تمام محبتاي شماها رو جبران كنم .
دوستتون دارم خيلي زياد ..
مرتضي ..

لبخند تو خلاصه خوبيهاست
لختي بخند ، خنده گل زيباست
پيشانيت تنفس يك صبح است
صبحي كه انتهاي شب يلداست
در چشمت حضور كبوترها
هر لحظه مثل صحن حرم غوغاست
رنگين كمان عشق اهورايي
از پشت شيشه دل تو پيداست

 

 

نوشته شده توسط فهیمه و مرتضی در 85/01/07 ساعت 19 موضوع | لینک ثابت

به خورشید گفتم گرمی ات را به من بده تا به تو بدهم گفت :
دستانش گرمای مرا دارند .
به آسمان گفتم پاکی ات را به من بده گفت :
چشمانش پاکی مرا دارند .
از دشت سبزی زندگی اش را خواستم گفت :
زندگی ات سبزتر از اوست .
از دریا بزرگی و آرامشش را خواستم گفت :
قلبت به اندازه اقیانوس است و آرامشش نیز .
از ماه تابندگی صورتش را خواستم گفت :
وقتی نگاهش می کنم خجل می شوم .
به فکر فرو رفتم . من در مقابل دستان گرمت ، چشمان پاکت ، سبزی زندگیت ، بزرگی و آرامش قلبت و صورت ماهت هیچ ندارم که به تو هدیه کنم ، جز ....
این ...
         بگیر نترس ...
                           می تپید برای من و تو ..
                                                           چیزی ندارم جز قلبم !!!!

در ماشین نشسته ای ، می خواند ، عاشق دریای خزر ، با چشم تر ، با چشم تر .
در ماشین نشسته ای ، می خواند ، وطن یعنی خلیج تا ابد فارس .شیشه را می کشی پایین . باد به صورتت می زند . بوی بهار در هواست . زمین نفس میکشد از بوی تازه سبزینه ها .
نفس می کشد ، نفس می کشی می خواند خلیج فارس یعنی وطن یعنی شناسنامه من .
هوا ریه هایت را پر می کند از عطر نفس دوباره حیات .
بوی بهار در وطن ، در ایران ، این نام همیشه خواستنی پیچیده .
عطر فروردین و نام ایران تکانت می دهد . بهار در یک قدمیست .
بر سر سفره هفت سین با آرزویی بر دل خواهیم نشست . که ...
ایران در سال نو بوی کهنه غم نگیرد ..
آمین ...
بهار امسال یادآورنده اندوه بزرگی نیز هست . اندوه اربعین شهدای کربلا ، رحلت پیامبر گرامی اسلام و شهادت  امام حسن (ع) و امام رضا (ع) این روزهای پر اندوه بهاری را تسلیت می گویم .

 

نوشته شده توسط فهیمه و مرتضی در 85/01/02 ساعت 19 موضوع | لینک ثابت