اومدی " معجزه " کردی

بذار بگم من تو رو
اون اندازه دوست دارم
كه ساحل رو دوست دارن
                                    زورق هاي شكسته . . .

                                                                                    " تولدت مبارك! "

اما متاسفانه به موقع به خودت نتونستم تبريك بگم!!!!
برات بهترين ها رو آرزو دارم، چون بهتريني!!!!  

با هفت تا آسمون پر از گلاي ياس و ميخك
با صد تا دريا پر عشق و اشتياق و پولك
يه قلب عاشق با يه حس بي قرار و كوچك
فقط مي خواد بهت بگه تولدت مبارك

من برایت ستاره ای در آسمان هديه آورده ام ..
كه نورش تا ابد روشنائي بخش خلوت تنهائيهات باشه ..

نوشته شده توسط فهیمه و مرتضی در 85/10/29 ساعت 19 موضوع | لینک ثابت

گاهی اوقات همه کودکی مو گم می کنم و دل تنگ میشم برای خودم ...
گاهی اوقات دونه هایی می کارم که عمل نمی کنن ..
و سر دوارهی موندن و دوباره کاشتن معطل می مانم ..
گاهی پیش میاد که شک می کنم اتوبوسی که سوار شدم منو به مقصد می رسونه یا نه ؟
اما خوشحالم که همسفرای خوبی دارم که مطمئنم به مقصد همسفرن ..
دوستایی که آزادگی رسیدن و جرات ریسک کردن و رشد کردن و پرواز کردن رو ..
در من تقویت می کنن
کسایی که شعله امید و ابتکار و تلاش رو در وجودم بر می افروزند ..
کسانی که هر روز یه نقش تازه به زندگی می زنن
و با رفتار و گفتارشون اونا رو رنگ آمیزی می کنن ..
کسانی که دوستی با اونا برام بسیار ارزشمنده ..
چرا که گاهی خسته می شم منو رها نمی کنن  دستمو می گیرن و کمکم می کنن ..
قله رو نشونم می دن و امید می دن که دیگه راهی نمونده تا رسیدن /..

پس خدایا ..

کمکم کن .. تا سپاسگذار و قدردان این همه نعمت باشم ..
لایق تمام لحظه هایی که به من ارزانی داشتی ..
و لایق همسفرانی مهربون که در مسیر زندگی به من هدیه کردی .. /
آره با شمام ... با خود شما ..






پیوسته به هم چون دست چپ و دست راست
روح تو و من در هم بسته اند ..
گرمیم و شاد در همسایگی هم ..
چون بال چپ و بال راست ..
اما توفان که سر می رسد ..
چه فاصله ای می افتد میان دو بال ..

نوشته شده توسط فهیمه و مرتضی در 85/10/17 ساعت 12 موضوع | لینک ثابت

اون روزها دور نیستند .. روزهای پاک دوستی . روزهایی به رنگ آفتابی ! شبهایی همیشه مهتابی ! کوچه های خاکی ! و باورهای زلال کودکی ! اون روزها دور نیستند زمانی که من و تو ، وصل بوديم . دوستي باور بود . هستي اعتماد بود و عشق ، ساده بود . روياها نزديك بود و واقعيت حوضي بود كه من و تو مثل دو تا ماهي ، در آن شناور بوديم . اون روزها دور نيستند . زماني كه رويا همان واقعيت بود و واقعيت همان رويا ! زماني كه آسمان مرز نداشت . ميان شب و روز ، فاصله اي نبود . شبها هميشه در حال حركت به سمت روزها بودند و روزها به سمت شبها ٬ زماني كه پيراهن گل آلودت ، با يك صابون پاك مي شد و هيچ تفسيري سفيدي رو از سياهي جدا نمي كرد . زماني كه بي دليل دوست ميداشتيم بي بهانه مي خنديديم و آسوده مي بخشيديم ! زماني كه قواعد خشك و چهارچوبهاي تنگ ، منو براي بيان احساسم محكوم نمي كرد . آيا هنوز به جوشش احساس نزديكم ؟ يا نگرانم كه مبادا ، كسي منو با كوشش براي خودم تعريف كنه ! بهم نمره بده يا برچسبي رو كه از قبل زده ، از روي پيشونيم بكنه . از خودت بپرس چرا براي ( خود بودن ) دلت تنگ شده ؟ براي پذيرفتن همه اون چيزهائي كه در وجودت واقعي است . ملموس اند . حرفهايي كه از جنس حقيقت اند . انگار كسي به ما ميگويد : تو ديگه بزرگ شدي ! من هم بزرگ شدم . ديگه نمي تونيم مثه سابق تو كوچه ها بازي كنيم . ديگه نمي تونيم با يه گوله برف دنياي همديگه رو تكون بديم . ما مشتهاي گره خوردمونو باز كرديم . دستهاي ما ، خطوط آشنائي دارند . همه چيز از پيش تعرف شده . شخصيت من ۱ و شخصيت تو ؟!
از چه وقت من و تو دست يافتني شديم . بهم بگو رفيق ، از چه وقت هر كس با ما ، اون كاري رو كرد كه باد با برگ ! از چه وقت ترسيدي خودت رو كشف كني . تو اون موجود يگانه اي كه عالم به دنبال نگاه توست !  با اسرار و رموزي جاودانه ، كه قلب تو مثل روياي گنج براي يافتن ، مي تپه .!

از امروز به اطرافت خوب نگاه كن . آيا همه چيزهائي كه مي بيني واقعي اند ؟ آيا حرفه تو رشته تحصيلي تو ، سبك و سليقه آراستنت ، محيط كارت ، لباسي كه مي پوشي غذايي كه مي خوري تفريحاتي كه به آن دلخوشي انتخاب توست يا انتخاب ديگران ؟
زماني كه در كاري يا عملي انتخاب مي كني . تمام هوش و ذوق تو در آن كار هشيارانه عمل مي كند و بذر عشق و دانائي را مي كارد . كار تو روز به روز خلاق تر مي شود و احساس تو با همه حواس لمس مي كند . دنياي دروني خودت را مي سازي و رنگهاي خلاق روحت رو بر بوم زندگي نقش مي كني . بدون احساس عمل مي كني . بدون هوش گوش مي كني . و عمل تو ، تكرار و تقليدي كوركورانه خواهد بود . با من باش رفيق حرفهايم را بشنو ! اما مرا نيز باور نكن . فقط خودت را باور كن . تو هرگز از روحت جدا نخواهي شد . تو مي تواني حقيقت شاد بودنت را ، وقتي دريابي كه چشمانت هميشه تابناك و درخشان به دينا مي نكرد . مثل دوران كودكي . آن روزها روحت در نگاهت بي قراريها مي گرد و بي قرار ها با تو قرار مي گرفتند . امروز با هم به هم نگاه مي كنيم .
وقتي از قاب يه پنجره به پرواز كبوتري در باد مي نگري . هرگز نخواه كه كبوتر براي هميشه در قاب پنجره ، بماند تا تو بتواني او را تا هميشه نگاه كني . همه شكوه پرواز در حركت است . تو مي تواني قاب يك پنجره باشي . يا يك كبوتر آزاد . انتخاب با توست . آزادي يعني رها شدن از من . از هر تصوير ثابت و تعريف شده از تو ، از هر قالبي كه پرواز را ناممكن مي كند . از اسارت هر فكري كه تو را محدود مي كند . آزادي يعني ابديت . يعني حركت به سمت جادوي جاودانگي ./ يعني صعود در لحظه ...
آن روزها يعني حضور در اين روزها كه مي آيند و مي روند . تو دنبال آن كسي نباش كه نيروهاي درونت را بتو نشان مي دهد . بدنبال نيرويي باش كه بتواند تو را به خودت نزديك كند و تمام نيروهايت را متمركز كن و براي صعودي بي نظير به سمت روهايت آماده باش . هر چقدر بيش تر خودت باشي . زيباتري .

تو نيمه گمشده من هستي . هرگز نمي خواهم لحظه هاي به تو رسيدن كوتاه شوند . چرا كه حركت براي يافتن تو ، راه دراز به تو رسيدن را ، با شكوه تر مي كند . ما هميشه در جست و جوي هم خواهيم بود و اين حركت مثل جست و جوي ريشه براي آب و جست و جوي آب براي رسيدن به ريشه هاست . در اين جويندگي شاخه هاي دانائي پر برگتر خواهد شد و قامت بينش بلندتر ..
من بدنبال تو ، پيش مي روم تا آن روزها ....
روزهايي كه دور نيستند ..
روزهاي پاك دوستي ، روزهايي به رنگ آفتابي ..
و شبهايي هميشه مهتابي ...

نوشته شده توسط فهیمه و مرتضی در 85/10/07 ساعت 16 موضوع | لینک ثابت