اومدی " معجزه " کردی

آمدم!

هستي...؟

ورنه من به چه كار آمدم در اين هستي؟

آري منم همان بنده ي ناشكر تو.

همان كه در خيال بي خيالي خود را رها كرده.

هستي...؟

خدا با تو هستم...

مي دانم كه ديگر حتي لياقت شنيدن پاسخي را ندارم

ولي به خدايي خودت جوابم بده

گريه مي كنم شايد دلت برايم بسوزد

شايد ترحم كني

كه بسيار محتاج هستم

آري

حق با توست

بد كردم

بد گفتم

لعنت به من

لعنت به همه آنهايي كه بهانه شان شيطان است

كه من اين بهانه را نمي آورم

كه خودم بار گناهي كه كردم را به دوش مي كشم

دلم گرفته

از خودم

.

.

.

نشان دادي

همه قدرتت را به من نشان دادي

ولي من ديگر تاب و تحمل ندارم

به وجودت قسم من بي رمقم

نايي ندارم

او را از من نگير

از من نگير

از من نگير

.

.

.

تو خودت خوب مي داني كه مرگ برايم ترسناك نيست

اما با او

همراه او

نه تنهايي

كه از هم جدا

نه

نه

نه

اين بار هم نمي گذارم

به فرشته ي مرگ بگو

باز هم كلام خدا را واسطه مي كنم

شايد خود خدا رحم كند

ممنونم

خدايا شكرت

مي دانم كه همه را گوش دادي

پس شكر

 

مرتضي جان!

سلام

وجودم خسته از آزمون هاي دشوار خداست... 

مي گن صبر کوچيک خدا چهل سال زمان ميبره

واي از روزي که خدا بخواد چهل سال صبوري کنه

و من ؛ بنده ي کم طاقت نتونم دوام بيارم...

مرتضي مهربونم

خسته ام!

کي مي دونه درون اين چهره ي آروم من چي مي گذره غير از خودت...

من همونم؟

نه!

من ديگه حتي شب و روز رو هم گم کردم.

فقط اينو مي دونم که در سخت ترين و مهمترين  آزمون قرار گرفتم؛

آره سخت ترينه چون که خدا داره منو با عزيزترينم، با تکه ي وجودم امتحان مي كنه.

خدا دست گذاشته رو نقطه ضعفم...

كمكم كن مرتضي

دستم رو بگير

گله اي نيست ؛

خدا رو به خاطر داده ها و نداده ها و گرفتناش ستايش...

تا ابد سپــــاس...

ولي قول بده كه باهاش حرف بزني

مثل هميشه تو پادرميوني كني

شايد به خاطر تو

به من رحم كنه

مي دونه كه تو براي من يعني زندگي

يعني نفس كشيدن

يعني عشق

پس تنهام نزار

و

به خدا بگو تو رو برام نگه داره

دوستت دارم

به خدا

بدون تو مي ميرم

تو مرتضي من هستي

حالا كه خدا تو رو به من داده

بزاره همه زندگيم رو به پات بريزم

بهش بگو معامله يه طرفه فسخ نميشه

اين رسمش نيست

من فهيم رو ميدم ولي مرتضي رو نه!

 

نوشته شده توسط فهیمه و مرتضی در 86/06/25 ساعت 13 موضوع | لینک ثابت

 

نوشته شده توسط فهیمه و مرتضی در 86/06/20 ساعت 15 موضوع | لینک ثابت

ای نگاهت نخی از مخمل و از ابریشم

چند وقتی است که هر شب به تو می اندیشم

به تو آری به تو یعنی به همان منظر دور

به همان سبز صمیمی به همان باغ بلور

به همان سایه همان وهم همان تصویری

که سراغش زغزلهای خودم می گیری

به تبسم به تکلف به دل آرایی تو

به خموشی به تماشا به شکیبایی تو

به نفسهای تو در سایه سنگین سکوت

به سخن های تو با لهجه شیرین سکوت

به همان زل زدن از فاصله دور بهم

یعنی آن شیوه فهماندن منظور بهم

شبحی چند شب است آفت جانم شده است

اول اسم کسی ورد زبانم شده است

در من انگار کسی در پی انکار من است

یک نفر مثل خودم عاشق دیدار من است

یک نفر ساده چنان ساده که از سادگیش

می توان یک شبه پی برد به دلداگیش

یک نفر سبز چنان سبز که از سرسبزیش

می توان پل زد از احساس خدا تا دل خویش

رعشه ای چند شب است آفت جانم شده است

اول اسم کسی ورد زبانم شده است

آی بیرنگ تر از آینه یک لحظه بایست

راستی این شبح هر شبه تصویر تو نیست؟

اگر این حادثه هر شبه تصویر تو نیست

پس چرا رنگ تو با آینه اینقدر یکیست؟

حتم دارم که تویی آن شبح آینه پوش

عاشقی جرم قشنگی است به انکار مکوش

آری آن سایه که شب آفت جانم شده بود

آن الفبا که همه ورد زبانم شده بود

اینک از پشت دل آینه پیدا شده است

و تماشاگه این خیل تماشا شده است

آن الفبای دبستانی دلخواه تویی

عشق من! آن شبح شاد شبانگاه تویی

 

 

مرتضي عزيزم سلام؛

نمي دوني چقدر خوشحالم از اينكه پيش تو هستم و مي دونم كه مي دوني همه اينها فقط "معجزه" بوده...

نمي دوني چقدر از خدا خواستم كه تو رو برام زنده نگه داره و او اين كار رو كرده...

هيچ كس خوشبخت تر از من نيست كه " تو" رو داره...

مي خواستم به همون دليلي كه مي دوني ديگه آشيونه رو ببندم ولي امروز صبح كه اومدم به وبلاگمون ديدم دلم مي خواد بنويسم...

دوستت دارم و به خاطر تو حاضرم جوونم رو هم بدم...

ازدواج ما يك معجزه بود و به همين خاطر عنوان آشيونه رو تغيير دادم...

مي دونم كه هر دومون به معجزه اعتقاد داريم...چون عشق ما به هم يه معجزه ي خدايي بود...

پس مي نويسيم براي مرتضي و فهيمه

 

نوشته شده توسط فهیمه و مرتضی در 86/06/13 ساعت 11 موضوع | لینک ثابت

 

آغاز زندگي مشترك و دغدغه ي خوشبختي همسر وقتي براي حضور در اين آشيانه نمي گذارد ....

پس شايد وقتي ديگر....

 

 

نوشته شده توسط فهیمه و مرتضی در 86/06/10 ساعت 13 موضوع | لینک ثابت

اگر تو نبودی .....

کدام واژه مرا تا عروج ما می برد ؟ اگر تو نبودی سلامم را که به لبخند پاسخش می داد ؟

نگاه منتظرم راه بر نگاه که می بست ؟ از پشت پنجره چشمان من که را می جست ؟

اگر تو نبودی کدام واژه به لبهای من گره می خورد ؟ سرای خاطره ام رازدار که می بود ..؟

اگر تو نبودی دلم هوای که می کرد ؟ سفر به یاد که آغاز می توانستم ....

اگر تو نبودی فضای خاطره ام عطر یاد که داشت ؟ کدام واژه به جای تو ورد لب می شد ؟

اگر تو نبودی دل غمدیده را چه کس می برد ؟ کدام خنده مرا جان تازه ای می داد ؟

کدام شرم نجیبانه آتشم می زد ؟ کدام بغض غریبانه گریه سر می داد ؟

اگر تو نبودی به شوق که آغاز می توانستم .. به کوی که پرواز می توانستم ؟

               ترا به ساقه گندم ترا ...

                                               به سوره مریم ترا......

                                                                         به نازکی خواب یک بنفشه زیبا

                                ترابه هق هق آرام و بی صدا سوگند بمان 

           بمان که گر بمانی بهار خواهد ماند ...

                                               بمان که گر بمانی هزار خواهد خواند .....

بمان بهانه بودن . بمان دلیل سرودن . بمان امید شکفتن . که گر تو بمانی دوباره خواهم خواند ....

برای باور فردا شبانه خواهم راند . بمان که من به شوق بودن با تو .....

               به آفتاب روشن فردا سلام خواهم داد .....

                                          بمان که گر تو بمانی .... امید هم خواهد ماند ...

 

می توان با تو به مرز سیاهی تاخت ..
می توان با تو به آغاز ما هجرت کرد ...
می توان با تو به سر سفره سادگی نشست ...
می توان با تو از چشمه ابدیت نوشید ..
می توان با تو پی در پی تازه شد ...
تو اغاز فصل رویشی ... تو معنای ساده آرامشی ...
تو حدود نامحدود عشقی ...تو حدیث پاکی و نجابتی ...
می توان رو بروی تو نشست و هزاران قصیده سرود ...
می توان از شب چشمان تو هزاران ستاره نورانی دست چین کرد ...
می توان در طلوع تبسم تو هزاران خورشید تابناک را به نظاره نشست ...
می توان با تو طلوع کرد و می توان غروب نکرد....
من به حضور عطر آگین عشق تو محتاجم
من به ترنم نام تو در تمام لحظات
آسمانی ام محتاجم
...من به تو محتاجم....

 

 

نوشته شده توسط فهیمه و مرتضی در 86/06/01 ساعت 10 موضوع | لینک ثابت